در محیط فرارقابتی کنونی بازاریابان مقاصد گردشگری، بایستی بر برندسازی و عوامل تشکیل دهنده برند مقصد گردشگری توجه ویژه ای نمایند. از آنجایی که توجه و درگیری ذهنی، انتخاب و قصد بازدید از عناصر اساسی در ساختار برند گردشگری می باشد، هر گونه تغییر در این عناصر می تواند در تقاضای بازدید مجدد حائز اهمیت باشد. در این پژوهش به بررسی اثر درگیری ذهنی پایدار گردشگری در قصد بازدید مجدد گردشگران داخلی در مقایسه با گردشگران بین المللی با تاثیر و بدون تاثیر متغیرهای واسطه (آگاهی از برند، تصویر برند، کیفیت درک شده برند و وفاداری به برند) پرداخته  شده است. پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش تحقیق در زمره ی تحقیقات توصیفی پیمایشی قرار می گیرد. جامعه آماری پژوهش، گردشگران بین المللی و داخلی شهر تهران می باشد. تحلیل های آماری نیز با استفاده از نرم افزار اس، پی اس، اس و آموس انجام و در آزمون تحلیل مسیر فرضیه ها نیز از روش بوت استراپ استفاده  شده است. یافته ها پژوهش حاکی از آن است که درگیری پایدار ذهنی گردشگر بر قصد بازدید گردشگران داخلی با تاثیر متغیرهای واسطه اثرگذار می باشد و درگیری پایدار ذهنی گردشگر بر قصد بازدید مجدد گردشگران بین المللی با تاثیر و بدون متغیرهای واسطه تاثیر مثبت و معناداری دارد در واقع بازدید مجدد از مقصد گردشگری شهر تهران مستلزم توجه به آگاهی از برند، تصویر برند، کیفیت برند مقصد، وفاداری به برند مقصد و درگیری پایدار گردشگری است. این عوامل دارای روابط متقابل بوده و اثر آن ها در بین گردشگران داخلی با گردشگران خارجی متفاوت است. بنابراین بازاریابی و استراتژی برندسازی برای گردشگران داخلی باید متفاوت از برندسازی برای گردشگران بین المللی باشد.

مقدمه: جذب و حفظ گردشگران پزشکی و تبدیل استفاده کنندگان از خدمات گردشگری پزشکی به گردشگران وفادار، از اهمیت بالایی برخوردار است. تحلیل وضعیت می تواند موجب تقویت توانمندی ها در صنعت گردشگری پزشکی و حفظ گردشگر پزشکی شود. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه رضایت گردشگران پزشکی با قصد مراجعه مجدد از طریق اعتماد در مقاصد گردشگری پزشکی انجام شد. روش بررسی: این مطالعه از نوع توصیفی-پیمایشی و جامعه آماری آن شامل گردشگران پزشکی مراجعه کننده به بیمارستان ها و مراکز درمانی شهر مشهد بود که 384 نفر به روش در دسترس انتخاب شدند و با استفاده از پرسش نامه استاندارد مورد بررسی قرار گرفتند. به منظور سنجش روایی، از روایی محتوا و سازه (بار عاملی همه متغیرها بالاتر از 6/0) و به منظور سنجش پایایی از ضریب Cronbach's alpha (953/0) استفاده گردید. داده ها به روش مدل سازی معادلات ساختاری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: بررسی روابط متغیرهای تحقیق نشان داد که رضایت گردشگران پزشکی ارتباط معنی داری با اعتماد به کارکنان و اعتماد به بیمارستان داشت. همچنین، تاثیر اعتماد به کارکنان و اعتماد به بیمارستان بر قصد مراجعه مجدد گردشگران پزشکی مورد تایید قرار گرفت (05/0 > P). نتیجه گیری: سه عامل «رضایت گردشگران پزشکی، اعتماد به کارکنان و اعتماد به بیمارستان» نقش اساسی در مراجعه مجدد گردشگران پزشکی دارد که از این بین، اعتماد به کارکنان، بیشترین تاثیر را در افزایش قصد مراجعه مجدد گردشگران پزشکی به بیمارستان ها به خود اختصاص داد.

هدف این پژوهش بررسی اثر جهان بینی فرهنگی و اصالت خانه های سنتی شوشتر، بر قصد بازدید گردشگران از خانه های سنتی شوشتر است. در این تحقیق، جهان بینی فرهنگی و اصالت بر فرایند قصد رفتاری گردشگران در بازدید از خانه های سنتی، با بهره گیری از متغیرهای مدل رفتار هدفمند و با رویکردی میان رشته ای، مورد سنجش قرار گرفته است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش جزو تحقیقات توصیفی پیمایشی می باشد. جامعه آماری پژوهش، بر اساس فرمول کوکران، 384 نفر از بین گردشگران بازدیدکننده از خانه های سنتی شوشتر، تعیین و انتخاب گردید. تحلیل های آماری نیز با استفاده روش معادلات ساختاری و با استفاده از نرم افزار SPSS و PLS انجام شده است. برای آزمودن فرضیه ها p_value کوچکتر از 0/05 در نظر گرفته شد. برای پایایی پرسشنامه، از سه معیار ضرایب بارهای عاملی، آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی و برای روایی پرسشنامه، از روایی همگرا و صوری استفاده گردید. جهت بررسی روابط بین متغیرها (جهان بینی فرهنگی، اصالت، نگرش، هنجار ذهنی، کنترل رفتاری درک شده، احساسات پیش بینی شده مثبت و منفی، میل و قصد رفتاری) از مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شده است. یافته های این پژوهش نشان داد که جهان بینی فرهنگی و اصالت، به واسطه متغیرهای مدل رفتار هدفمند می توانند، نقش مؤثری در ایجاد میل در قصد رفتاری گردشگران، در روند تصمیم گیری بازدید از خانه های سنتی شوشتر، داشته باشد. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که حفظ اصالت مقصد گردشگری، یک عامل مهم و تأثیرگذار در شکل گیری تصویر مثبتی از مقصد و بازدید از مناطق فرهنگی و تاریخی است.

امروزه شبکه های اجتماعی به عنوان فرصتی برای سازمان ها و مقاصد گردشگری بوده و با توجه به اهمیت وفاداری مشتری، سازمان ها همواره به دنبال ایجاد راهکارهایی برای دستیابی به این گونه مشتریان هستند. از جمله؛ تعاملات مشتری با مشتری از اهمیت بسیاری نزد بازاریابان برخوردار گردیده است تا جایی که عده ای معتقدند که تعاملات مثبت میان مشتریان با یکدیگر از جمله موثرترین و کارآمدترین شیوه های ایجاد وفاداری به سازمان است. پژوهش حاضر نیز به دنبال ارزیابی تاثیر اشتیاق به فعالیت در شبکه های اجتماعی بر قصد بازدید مجدد گردشگران با نقش واسطه ای تعامل مشتری با مشتری و وفاداری نگرشی و کنشی است. این پژوهش، به لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش تحقیق در زمره ی تحقیقات توصیفی-پیمایشی قرار می گیرد. جامعه آماری پژوهش، گردشگران اروپایی شهر اصفهان در شش ماهه اول سال 1398 هستند که با روش نمونه گیری ساده و از طریق فرمول کوکران تعداد آن ها 370 نفر برآورد گردید. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. تحلیل های آماری نیز با استفاده از نرم افزار اس، پی اس، اس و آموس انجام و در آزمون تحلیل مسیر فرضیه ها نیز از روش رگرسیونی استفاده شده است. یافته های پژوهش حاکی از آن است که لذت درک مقصد گردشگری، احساس سودمندی، هیجان درک شده مقصد گردشگری، جذابیت مقصد گردشگری و زیبایی شناختی تبلیغات گردشگری در شبکه های اجتماعی بر بازدید از مقصد گردشگری به واسطه تبلیغات دهان به دهان الکترونیکی، شباهت درک شده گردشگر با مقصد گردشگری، تعامل با مقصد گردشگری، وفاداری نگرشی و وفاداری کنشی تاثیر مثبت و معناداری دارد.

خطر همه گیری کووید-19 نه تنها به تهدید زندگی و مرگ و میر محدود نمی شود، بلکه منجر به تشدید نگرانی ها و سایر رفتارهای احساسی منفی می شود و ممکن است بر قصد گردشگر برای سفر تاثیر منفی بگذارد و یا به طور کل منجر به ارزیابی دوباره فرآیند انتخاب مقصد شود؛ همچنین ممکن است بی تاثیر باشد. پژوهش حاضر نیز با هدف بررسی تاثیر عوامل ذهنی بر تمایلات گردشگران به سفر در دوران همه گیری کووید-19 صورت پذیرفته است. این پژوهش، از نظر هدف، تبیینی، و بر اساس ماهیت از نوع کمی مبتنی بر مدلسازی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزیی است. جامعه ی آماری پژوهش، افرادی هستند که در زمان همه گیری کووید-19، اقدام به مسافرت به شهر رامسر نمودند. تعداد نمونه آماری 440 نفر برآورد شد. داده ها از طریق پرسشنامه مجازی جمع آوری شدند و طبقه بندی و تحلیل داده ها از طریق نرم افزارهای SPSS25 و SmartPLS3 انجام شد. یافته های پژوهش نشان داد که ادراک احساسی خطر سفر گردشگران (یعنی نگرانی های گردشگران از کووید-19 در ابعاد مختلف) نسبت به سایر متغیرها بیشتر بوده است. در آزمون فرضیات دریافت شدکه خودکارآمدی ادراکی گردشگران بر درک آنها از کووید-19 تاثیر منفی می گذارد. به علاوه، ادراک گردشگران از کووید-19 بر ادراک شناختی و احساسی خطر سفر و نیز تمایلات گردشگران تاثیر مثبت گذاشته است. به علاوه ادراک گردشگران از کووید-19 و ادراک شناختی و احساسی خطر سفر بر تمایلات گردشگران نسبت به سفر به رامسر در زمان شیوع کووید-19 تاثیرگذار بودند. به عنوان مهمترین پیشنهاد، اتخاذ و اجرای راهبرد "ارتباطات سفر مبتنی بر کووید-19" در مقصد گردشگری رامسر" توصیه می گردد.